Teodor Gajewski
Biografia
Teodor Gajewski urodził się 30 maja 1902 roku w Bydgoszczy. Był synem Teofila, szewca, i Antoniny z Relków, a jego starszym bratem był artysta malarz Franciszek Gajewski. Uczęszczał do szkoły powszechnej w Bydgoszczy i aktywnie uczestniczył w akcjach werbunkowych i instruktorskich bydgoskich skautów. Po wybuchu powstania wielkopolskiego działał w konspiracji, uczestnicząc w zdobywaniu broni i przerzucaniu ochotników.
W latach 1920–1923 uczył się w Państwowej Szkole Przemysłu Artystycznego w Bydgoszczy, gdzie jego mistrzami byli artyści rzeźbiarze Jan Wysocki i Feliks Giecewicz. Służbę wojskową odbył w latach 1924–1925 w 8 Pułku Strzelców Konnych w Chełmnie. W 1925 r. wrócił do Bydgoszczy i ze swoim przyjacielem Piotrem Trieblerem prowadził pracownię rzeźbiarsko-kamieniarską przy ul. Królowej Jadwigi 13.
Był współzałożycielem Grupy Plastyków Pomorskich (1932) i członkiem Rady Artystyczno-Kulturalnej w Bydgoszczy. Najchętniej posługiwał się drewnem i gipsem; dorobek obejmuje studia w gipisie, plakiety w brązie oraz kompozycje w drewnie i marmurze. Jego prace prezentowano na wystawach w Bydgoszczy, Poznaniu, Toruniu i Warszawie. Wśród dzieł były Głowa Chrystusa, popiersie Józefa Piłsudskiego (umieszczone w ratuszu bydgoskim, zniszczone przez hitlerowców), Judasza, Faun. Zaprojektował pomniki Dobry Pasterz pod Gnieznem, Serca Jezusa (1932) i Pomnika Krzyża w Bydgoszczy (1935). Projektował także pomnik poległych Polaków w St. Hilaire le Grand we Francji, za który otrzymał I nagrodę. Niektóre prace nabyło Muzeum Miejskie w Bydgoszczy.
Zmarł 7 października 1948 r. w Szpitalu Zakaźnym w Bydgoszczy i został pochowany na cmentarzu katolickim Matki Bożej Nieustającej Pomocy przy ul. Kossaka w Bydgoszczy.