Biografia
Medard Benedykt Gburczyk urodził się 21 marca 1916 roku w Bydgoszczy. Był wychowankiem Klubu Sportowego „Noteć” przy Państwowym Gimnazjum im. Bolesława Krzywoustego w Nakle nad Notecią. Startował w barwach Sokoła Wapno (1935–1936), AZS Poznań (1936) i Warszawianki (1937–1939). Po II wojnie światowej reprezentował ZMW Bydgoszcz (1945) oraz kluby warszawskie: Syrenę Warszawa (1947–1948) i Ogniwo Warszawa (1949–1950).
Był pierwszym po wojnie mistrzem Polski w rzucie oszczepem (zwyciężył 57,67 m) i pierwszym polskim powojennym oszczepnikiem, który przekroczył granicę 60 metrów. Sześciokrotnie zdobywał brązowy medal mistrzostw kraju (1936–1939, 1948 i 1950). Reprezentował Polskę siedmiokrotnie w meczach międzypaństwowych (1937–1939 i 1950). Był rekordzistą Polski w rzucie oszczepem oburącz – 112,97 m, ustanowionym 11 września 1938 r. w Warszawie.
Po zakończeniu wojny pełnił funkcję dyrektora przedsiębiorstwa wapiennego w Wapiennie. Zmarł 27 lutego 1956 roku i został pochowany na Starych Powązkach (kwatera 133-6-7).
Zobacz pełny artykuł na Wikipedii
Osiągnięcia
- Mistrz Polski w rzucie oszczepem po II wojnie światowej (57,67 m).
- Pierwszy powojenny oszczepnik przekroczył 60 m.
- Sześciokrotny brązowy medalista mistrzostw Polski (1936–1939, 1948 i 1950).
- Siedmiokrotny reprezentant Polski w meczach międzypaństwowych (1937–1939, 1950).
- Rekord Polski w rzucie oszczepem oburącz – 112,97 m (1938).