Krzysztof Derdowski

Urodził się w Bydgoszczy 4 czerwca 1957 roku. Ukończył II Liceum Ogólnokształcące w Bydgoszczy, a następnie studia magisterskie na kierunku Filologia Polska na Wyższej Szkole Pedagogicznej w Bydgoszczy. Po studiach pracował jako polonista w Szkole Podstawowej przy ul. Siedleckiego w Bydgoszczy. Zajął się dziennikarstwem, krytyką literacką oraz twórczością prozatorską i poetycką. W 1991 objął stanowisko sekretarza redakcji „Wolnych Związków” - pisma wydawanego przez NSZZ „Solidarność” w Bydgoszczy.

W latach 1992–1993 pełnił funkcję rzecznika wojewody bydgoskiego Włodzisława Gizińskiego, w latach 1997–1998 dyrektora gabinetu wojewody bydgoskiego Krzysztofa Sidorkiewicza, w 2006 – doradcy wojewody kujawsko-pomorskiego Józefa Ramlaua. Następnie, po odwołaniu J. Ramlaua w 2006, był kandydatem na nowego wojewodę kujawsko-pomorskiego. W latach 1995–1998 kierował Fundacją Rozwoju Demokracji Lokalnej w Bydgoszczy.

Był mężem Elwiry, ojciec Joanny. Zmarł w Pradze, pochowany 2 września 2017 na cmentarzu Starofarnym w Bydgoszczy.

Działalność literacka: Autor tomików wierszy: Czasowo nie ma wieczności, Cienie i postacie; powieści i zbiorów opowiadań: Znikanie, Chłód, Naga, Robal, Papuga, Wstyd, Plac Wolności oraz sztuk teatralnych, które prezentowane były podczas prób czytanych z udziałem publiczności w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, Teatrze Współczesnym we Wrocławiu, Teatrze Nowym w Poznaniu. Miesięcznik Dialog opublikował jego scenariusz filmowy Pionek oraz dwie jednoaktówki Rzeczników W Szwecji (wydane następnie w zbiorze Zawsze). Artykuły, felietony, recenzje, wiersze i opowiadania Derdowskiego zamieszczane były w: Twórczości, Odrze, Toposie, Poezji, kwartalniku Fraza, Kwartalniku Artystycznym, Nurcie i Dekadzie Literackiej. Pisał m.in. o twórczości Ryszarda Kapuścińskiego, Ireneusza Iredyńskiego, Janusza Żernickiego, Kazimierza Hoffmana, Wisławy Szymborskiej, Zdzisława Polsakiewicza. Ma w dorobku również książki krytyczno-literackie: był redaktorem wyboru esejów o twórczości Stanisława Czerniaka – Antropologia podmiotu lir
9ycznego oraz autorem monografii twórczości Stanisława Czerniaka, która ukazała się w listopadzie 2013 – Mistyka, zwierzęta i koany. W 2015 roku opublikował eseistyczną książkę o twórczości Marka Kazimierza Siwca Kto w wielkiej gonitwie życia... Promocja istotnej części twórczości Derdowskiego odbywała się także w bydgoskim niezależnym centrum kultury – Galerii Autorskiej Jana Kajii Jacka Solińskiego, której Derdowski był stałym bywalcem.

Dziennikarstwo i publicystyka: Współpracował z „Ilustrowanym Kurierem Polskim” (IKP). Najpierw odpowiadał za wydanie magazynowe gazety, potem, w latach 2000–2003, był ostatnim redaktorem naczelnym IKP. W latach 2009–2011 był redaktorem naczelnym „Bydgoskiego Informatora Kulturalnego”. Od 2006 do 2017 współpracował z dwutygodnikiem „Wolna Droga”, gdzie opublikował ponad 200 felietonów. Od 2011 współpracował jako reporter z portalem informacyjnym „Bydgoszcz24”, a od 2016 „Tygodnikiem Bydgoskim”. Zajmował się także dziennikarstwem śledczym – był autorem m.in. cyklu artykułów ujawniających dochodzenie krakowskiej prokuratury w sprawie wyłudzeń i nadużyć finansowych Olgi Marcinkiewicz w Krakowskiej Galerii Turleja oraz spraw dotyczących bydgoskich instytucji kultury. Podawanie fałszywych informacji w oświadczeniach majątkowych w latach 2009–2011 przez Marzenę Matowską, dyrektor Miejskiego Centrum Kultury w Bydgoszczy, oraz opieszałość urzędów odpowiedzialnych za egzekwowanie wiarygodności i terminowości składanych oświadczeń majątkowych, wynikające z przepisów Kodeksu Karnego.

Nagrody i wyróżnienia: Otrzymał nagrody literackie i poetyckie: Czerwona Róża II wyróżnienie w 1983, Bez woalu, trzykrotnie „Strzałę Łuczniczki” za najlepszą bydgoską książkę roku za powieści: Chłód (2003), Wstyd (2012) i Plac Wolności (2016) oraz Medal Jerzego Sulimy-Kamińskiego, a także Nagrodę Literacką im. Ryszarda Milczewskiego-Bruna.