Jacek Bednarek
Biografia
Jacek Bednarek urodził się 10 maja 1944 r. w Bydgoszczy. Muzyką interesował się od dzieciństwa; uczył się fortepianu i akordeonu, a w Liceum Muzycznym wybrał kontrabas. W czasie nauki w liceum związał się z bydgoskim klubem Salamandra i zaczął grać z jego muzykami. W 1963 r. założył własny zespół. Wystąpił z nim na Studenckim Festiwalu Jazzowym Jazz nad Odrą we Wrocławiu w 1964 r., gdzie zdobył wyróżnienie dla solisty.
Był muzykiem Filharmonii Pomorskiej, od 1965 r. koncertmistrzem Opery Bydgoskiej. Otrzymał stypendium zagraniczne i w 1966 r. wyjechał do Paryża. Po powrocie zespół wystąpił na Jazz Jamboree w Warszawie (1966). W latach 1967–1974 brał udział w tym prestiżowym festiwalu jako muzyk różnych zespołów, a także z własnym polsko‑niemieckim triem, w którym grali Dieter Schefer na saksofonie altowym i Paul Lovens na perkusji.
W 1974 r. grał w niemieckim zespole Virgo. W 1977 r. nawiązał współpracę z Krzysztofem Zgrają, tworząc Duo Bednarek‑Zgraja. Później współpracował z polsko‑hiszpańskim Flamenco Inspiration, towarzysząc tancerce Ninie Corti. Bednarek współpracował również z wieloma innymi muzykami, m.in. Jan Daszek, Henryk Stanoszek, Adam Makowicz, Zbigniew Namysłowski, Jan Ptaszyn Wróblewski, Tomasz Stańko. Partnerował sławom jazzu takim jak Coleman Hawkins, Jack Dupree, Albert Mangelsdorff, Albert Nicolas. Gościnnie występował także na Festiwalach Piosenki w Opolu.
W latach 70. XX wieku stworzył ilustracje muzyczne do filmów fabularnych w reżyserii Janusza Kijowskiego: Indeks (1977) oraz Kung‑fu (1979). Występował w wielu krajach Europy Zachodniej (Belgia, Francja, Hiszpania, RFN, Szwajcaria) oraz w Algierii, Maroku, Japonii i licznych krajach obu Ameryk (m.in. na Kubie). Był cenionym muzykiem sesyjnym, rozchwytywanym przez liderów zespołów jazzowych, którzy chcieli z nim nawiązać współpracę.