Bolesław Bonin
Biografia
Bolesław Bonin urodził się 19 sierpnia 1925 w Bydgoszczy i zmarł 11 grudnia 1983 w Zalesiu koło Szubina. Był polskim żużlowcem, który sport zaczynał w barwach Polonii Bydgoszcz po zakończeniu II wojny światowej.
W 1946 r. w pierwszym sezonie startów na motocyklach dostosowanych dał się poznać jako bardzo utalentowany zawodnik, a jazda była widowiskowa i odważna, co przyniosło mu liczne rzesze sympatyków w rodzinnym mieście.
W 1948 r. po raz pierwszy rozegrano w Polsce rozgrywki drużynowe mistrzostw kraju. Polonia nie awansowała do I ligi, a w II lidze zajął 3. miejsce. Bonin wystąpił w trzech trójmeczach, zdobywając 23 punkty w 9 biegach. W tym samym roku otrzymał powołanie do kadry narodowej na mecz z Czechosłowacją, jednak w samych zawodach nie uczestniczył.
W 1949 r. Polonia została przejęta przez milicyjny klub Gwardia Bydgoszcz. Bonin wstąpił do milicji, otrzymując w późniejszym okresie stopień oficerski. W latach 1949–1950 Gwardia uczestniczyła w rozgrywkach II ligi, a po reorganizacji w 1951 r. – w I lidze. Bonin był wówczas, obok Zbigniewa Raniszewskiego, jednym z liderów klubu.
W tym też sezonie zdobył pierwszy w karierze – srebrny – medal drużynowych mistrzostw Polski. W kolejnych latach zdobył jeszcze pięć medali DMP: srebrny (1953) oraz cztery brązowe (1956, 1957, 1960, 1961).
W 1951 r. zadebiutował w finale Indywidualnych Mistrzostw Polski, zajmując VII miejsce. W następnym roku w finale turnieju (również we Wrocławiu) zajął V miejsce, natomiast w 1953 r. odniósł największy sukces w karierze, zajmując II miejsce i zdobywając tytuł wicemistrza Polski. Czwarty i ostatni raz w finale IMP wystartował w 1958 r. w Rybniku, zajmując IX miejsce.
Sukcesy odnosił również w turniejach indywidualnych: w 1951 r. zajął III miejsce, a w 1953 r. zwyciężył w rozegranych w Lesznie memorial Alfreda Smoczyka; natomiast w 1952 r. zajął I miejsce w Criterium Asów w Bydgoszczy. W 1959 r. jedyny raz w karierze wystąpił w eliminacjach mistrzostw świata, zajmując IX miejsce w ćwierćfinale kontynentalnym w Kranj (dzisiaj Kranj, Jugosławia).
W barwach Polonii Bydgoszcz startował aż do zakończenia kariery w 1962 roku. W następnych latach pozostawał w środowisku żużlowym, zajmował się m.in. promowaniem tego sportu, a w 1968 r. przez jeden sezon był trenerem bydgoskiego zespołu.
Zginął tragicznie 11 grudnia 1983 r. w wypadku na przejeździe kolejowo-drogowym w Zalesiu koło Szubina, kiedy samochód, którym wracał z nocnego polowania, zderzył się z nadjeżdżającym pociągiem.