Stanisław Bukowski

Stanisław Bukowski urodził się 7 maja 1779 roku w Bydgoszczy jako syn Ignacego Bukowskiego, radnego miejskiego.

Był członkiem wpływowej bydgoskiej rodziny; posiadany majątek i kamienica na Rynku zapewniły mu pozycję społeczną i ułatwiły karierę publiczną.

W 1 grudnia 1806 r. został urzędnikiem departamentu bydgoskiego Księstwa Warszawskiego; jako sekretarz zajmował się sprawami miasta.

29 lipca 1807 r. Dyrektorium Generalne zatwierdziło jego mianowanie burmistrzem Bydgoszczy. Do lutego 1809 r. bywał tytułowany jako rezident.

Burmistrz miał decydujący głos w sprawach zarządzania miastem, podlegał prefektowi departamentu bydgoskiego, a od 1810 r. funkcjonowała rada miejska, z którą bywały spory.

W czasie wojny w 1809 r. Bydgoszcz została zajęta przez wojska austriackie, a Bukowski został wzięty do niewoli jako zakładnik.

Władze miejskie pod jego przewodnictwem starały się zwiększyć dochody przez przywrócenie dawnego przywileju Władysława IV umożliwiającego pobieranie cła rzecznego od statków przepływających przez Bydgoszcz. Brał także udział w pracach departamentowego dozoru szkolnego (1809) i przekazywał prywatne środki na cele społeczne, m.in. 20 talarów w 1808 r. na utrzymanie szkół.

Zmarł w lutym–marcu 1812 r. w Bydgoszczy, pełniąc funkcję burmistrza.