Stanisław Bukowski
Biografia
Stanisław Bukowski urodził się 7 maja 1779 roku w Bydgoszczy. Był synem Ignacego Bukowskiego, miejskiego radnego i influentnej rodziny mieszczan. Posiadał znaczny majątek, w tym kamienicę na Rynku wycenioną na 3577 talarów, co ułatwiało mu drogę do urzędów miejskich.
W 1801 r. ojciec przekazał mu część majątku. W okresie tworzenia władz Księstwa Warszawskiego, Bukowski włączył się do działalności od końca listopada 1806 r. i 1 grudnia 1806 r. stał się urzędnikiem departamentu bydgoskiego. Jako sekretarz zajmował się sprawami miasta. 29 lipca 1807 Dyrektorium Generalne zatwierdziło jego mianowanie na goburmistrza Bydgoszczy, a do lutego 1809 r. tytułowano go prezydentem zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Jako burmistrz miał decydujący głos w zarządzaniu miastem, podlegał prefektowi departamentu bydgoskiego i odpowiadał za bezpieczeństwo oraz ład publiczny. W 1810 r. zaczęła funkcjonować rada miejska, z którą nie układała mu się współpraca. Burmistrz prowadził spory z lokalną społecznością w kwestiach rachunków miejskich i języka urzędowego – według polecenia prefekta użycie języka polskiego w urzędowaniu radzie.
Podczas działań wojennych w 1809 r. Bydgoszcz została krótkotrwale zajęta przez wojska austriackie, a Bukowski został wówczas wzięty jako zakładnik. Władze miejskie pod jego przewodnictwem starały się zwiększyć dochody miasta, m.in. poprzez przywrócenie postanowień dawnego przywileju Władysława IV uprawniającego do pobierania cła rzecznego od statków wpływających przez Bydgoszcz. W 1809 r. brał także udział w pracach departamentowego dozoru szkolnego, a w 1808 r. przekazał 20 talarów na utrzymanie szkół w departamencie bydgoskim. Zmarł w 1812 r. w Bydgoszczy, podczas pełnienia funkcji burmistrza.