Maksymilian Bart-Kozłowski

Maksymilian Bart-Kozłowski urodził się w Fordonie, obecnie dzielnicy Bydgoszczy, 9 września 1936 roku. Jego ojciec Józef pochodził z Wielkopolski, a matka Marianna z Kielc. Z powodu wybuchu II wojny światowej Maksymilian ominął pierwsze klasy szkoły, które nadrobił, nieraz dwoma klasami w jednym roku szkolnym. W trakcie wojny mieszkał z rodzicami w Turku. Z powodu licznego rodzeństwa i niesprzyjającej sytuacji materialnej opuścił rodzinny dom w młodym wieku.

Praca zawodowa: Mając 15 lat rozpoczął pracę w Ursusie pod Warszawą jako goniec. Następnie przeniósł się na Górny Śląsk. Uczęszczał do szkoły górniczej w Szopienicach. Pracował w różnych kopalniach węgla oraz w hucie Bobrek. W roku 1959 powrócił do Bydgoszczy. Pracował m.in. w Fabryce Opakowań Blaszanych i Zakładach Rowerowych Romet. Mając blisko 40 lat, Kozłowski zdał maturę z wyróżnieniem. Od tego czasu pracował w administracji różnych przedsiębiorstw aż do emerytury. W roku 1988 przeprowadził się do Mogilna, gdzie przez 3 lata (do roku 1991), pracował w Mogileńskiej Fabryce Mebli.

Utwory i nagrody: Maksymilian Kozłowski debiutował w roku 1969, jako poeta równocześnie w Poezji Nowej Wsi (wierszami Opoka i Pielgrzymka). Jego ojcem chrzestnym w literaturze był literat warszawski Tadeusz Chudy. Maksymilian często publikował utwory w prasie literackiej oraz pojawiał się na antenie Polskiego Radia. Zdobył także wiele nagród w różnych konkursach literackich w różnych częściach Polski, począwszy od nagrody w XIV Ogólnopolskim Turnieju Poezji Społecznie Zaangażowanej Czerwona Róża (1974), w konkursie Rubinowej Hortensji (1975) oraz Klubu Forum (1976-1977). Za całokształt dorobku twórczego otrzymał nagrodę artystyczną Artura. Wiersze Maksymiliana Barta-Kozłowskiego znajdują się w licznych antologiach, a nawet w podręcznikach szkolnych. Maksymilian Kozłowski tworzy także prozę. W roku 1999 wydał W drodze do Efezu, powieść nagrodzoną w ogólnopolskim konkursie im. Mikołaja Reja, a Wyjście z doliny Eszkol z roku 2004 została nagrodzona w ogólnopolskim konkursie im. Stefana Żeromskiego. W roku 2007 ukazała się powieść Tamte dni, tamte lata nakładem Komo-Graf Ożarów Mazowiecki. W roku 2007 Deutsches Polen-Institut z Darmstadt w Niemczech zamieścił w swych zbiorach, dotąd niepublikowaną, powieść Maksymiliana Kozłowskiego pt Odzyskane niebo. W 2007 roku pisarz otrzymał Brązowy Krzyż Zasługi, a w wcześniejszym okresie: Odznakę Zasłużony Działacz Kultury (1980), Odznakę Honorową Za Szczególne Zasługi dla Województwa Bydgoskiego (1988), Medal Honorowy im. Jakuba Wojciechowskiego, Złotą Odznakę Polskiego Związku Niewidomych (2003). W 2008 opublikował książkę Białych róż zaczerwienienie, a w 2009 Szczególne znaki czasu.

Należał do Koła Młodych ZLP (1974–1981), Grupy Faktu Poetyckiego Parkan (1975–1981), działał w Robotniczym Stowarzyszeniu Twórców Kultury, był przewodniczącym bydgoskiego Klubu Robotników Piszących. Członek ZLP od 1992 roku (wcześniej członek Korespondencyjnego Klubu Młodych Pisarzy i Koła Młodych ZLP). Od 1988 roku mieszka w Mogilnie, na pograniczu Kujaw i Wielkopolski.