Jerzy Walerian Braun
Biografia
Urodzony 13 kwietnia 1911 w Bydgoszczy Jerzy Walerian Braun był polskim wioślarzem, który zaczynał uprawiać ten sport w 1927 roku w Gimnazjalnym Towarzystwie Wioślarskim „Wisła” i kontynuował karierę w barwach BYDGOTW Wioślarskiego (1928–1931, 1934–1935) oraz Warszawskiego Towarzystwa Wioślarskiego (1932–1933, 1936–1939). W latach 1931–1932 odbył jednoroczną służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty w Zambrowie. Od 1936 mieszkał w Warszawie.
Na igrzyskach olimpijskich w Los Angeles w 1932 roku Polacy w składzie Jerzy Braun, Janusz Ślązak, Jerzy Walerian Skolimowski (sternik) zdobyli srebrny medal w dwójkach ze sternikiem. Walkę o zwycięstwo przegrali z USA o 5,4 sekundy. Na tej samej imprezie wspólnie ze Ślązakiem, Edwardem Kobylińskim, Stanisławem Urbani i Skolimowskim zdobył również brąz w czwórkach ze sternikiem. Brał też udział w igrzyskach w Berlinie cztery lata później, gdzie odpadł w repasażach w dwójkach ze sternikiem (ze Ślązakiem i Skolimowskim).
Cztery razy startował w mistrzostwach Europy. ME w Bydgoszczy (1929) przyniósł mu brąz w czwórkach bez sternika; ME w Paryżu (1931) odpadł w półfinale wyścigu ósemek; ME w Budapeszcie (1933) został wicemistrzem Europy w dwójkach ze sternikiem (ze Ślązakiem i Skolimowskim) i odpadł w repasażu w czwórkach ze sternikiem; ME w Lucernie (1934) odpadł w repasażu w czwórkach ze sternikiem. Obok wioślarstwa w latach 30. uprawiał także pływanie i piłkę wodną w klubie „Delfin Warszawa”.
Trzynastokrotny mistrz Polski w różnych konkurencjach (1933–1939) oraz czterokrotny wicemistrz Polski (1930–1931) były dowodem jego dominacji na krajowych arenach. Walczył, w stopniu plutonowego podchorążego rezerwy, w kampanii wrześniowej. Uniknął niewoli, przedostał się na Bliski Wschód i trafił do Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. W składzie Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich, a od maja 1942 Dywizji Strzelców Karpackich, brał udział w obronie Tobruku oraz bitwie o Monte Cassino, gdzie dwukrotnie został ranny. 1 marca 1944 awansował na podporucznika.
Powojnie pozostał w Wielkiej Brytanii w Londynie i założył rodzinę. Zmarł 8 marca 1968 w Crawley koło Londynu, gdzie został pochowany.