Janina Zofia Augustyńska
Biografia
Janina Zofia Augustyńska z domu Zielewicz, pseudonim "Janina", urodziła się 17 sierpnia 1920 roku w Bydgoszczy, a zmarła 13 sierpnia 1944 roku w Warszawie. Była córką Stanisława Zielewicza, urzędnika kolejowego i kierownika warsztatów PKP, oraz Marianny z Matuszewskich. W Bydgoszczy ukończyła szkołę powszechną, a następnie uczęszczała do Żeńskiego Katolickiego Gimnazjum Humanistycznego, w którym zdała maturę. Podczas nauki w gimnazjum wstąpiła do harcerstwa.
Po wybuchu II wojny światowej przyjechała do Warszawy (1940 lub 1941), zajmując mieszkanie przy ul. Barbary. Pracę w konspiracji podjęła wraz z braćmi Stefanem i Bolesławem. W lutym 1942 roku wraz z nimi została aresztowana w mieszkaniu; podczas rewizji odnaleziono broń. Rodzeństwo przesłuchiwane było na Alei Szucha, a następnie osadzone na Pawiaku i Serbii. Po wykupieniu z Pawiaka latem 1943 roku wzięła ślub z Jędrzejem Augustyńskim, harcmistrzem Hufców Polskich.
W powstaniu warszawskim służyła jako sanitariuszka kompanii „harcerskiej” batalionu „Gustaw” Zgrupowania AK „Róg”, w której jej mąż – w stopniu porucznika – pełnił obowiązki kwatermistrza. Zginęła wraz z mężem 13 sierpnia na ulicy Kilińskiego podczas wybuchu niemieckiego pojazdu nosiciela ładunków wybuchowych typu Ladungsträger Borgward IV.
Imiona Jadwigi Augustyńskiej i Jędrzeja Augustyńskiego widnieją na tablicy pamiątkowej zbiorowej mogiły na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera B-24). W powstaniu poległ także brat Janiny, Stefan (pseudonim „Olcha”, porucznik, zastępca dowódcy kompanii „Gertruda”).