Andrzej Tadeusz Bałandynowicz
Biografia
Urodził się 31 maja 1952 roku w Bydgoszczy. W latach 1970–1975 studiował na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, uzyskując tytuł magistra prawa.
W 1979 uzyskał stopień doktora nauk prawnych (promotorem był Stanisław Walczak), a w 1991 doktora habilitowanego nauk prawnych w zakresie kryminologii i prawa penitencjarnego na tym samym uniwersytecie. W 1994 został powołany na stanowisko profesora nadzwyczajnego Uniwersytetu Warszawskiego, a 18 czerwca 1998 uzyskał tytuł profesora nauk prawnych (profesora zwyczajnego).
W 2000 objął stanowisko profesora zwyczajnego w Instytucie Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji Uniwersytetu Warszawskiego. Prowadzi badania naukowe, wykłady i zajęcia praktyczne od 1975. Był autorem wielu recenzji opracowań wydawniczych i publikacji autorskich, a swoją karierę naukową związał z wieloma uczelniami, m.in. Uniwersytetem Warszawskim, Wyższą Szkołą Gospodarowania Nieruchomościami, Wyższą Szkołą Pedagogiki Resocjalizacyjnej, Uniwersytetem Przyrodniczo-Humanistycznym w Siedlcach i innymi.
Jest międzynarodowym ekspertem ds. więziennictwa i systemów penitencjarnych, członkiem Izby Adwokackiej od 1993 roku, a także honorowym prezesem Polskiego Towarzystwa Higieny Psychicznej oraz członkiem licznych towarzystw naukowych. W działalności społecznej zajmował stanowiska na uczelniach i brał udział w inicjatywach na rzecz pokoju i edukacji prospołecznej. W 2025 roku został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.