Towarzyszenie duchowe
Opis ogłoszenia
DUCHOWOŚĆ TAK, JAK JĄ POJMUJĘ:
- jest dla każdego, jest zasobem, z którym każdy przychodzi na świat (chodzi o refleksyjność, wgląd w siebie, jako narzędzie do obserwowania i poznania siebie i świata), zatem duchowość to nie system, nie ma potrzeby hierarchii, zdobywania stopni wtajemniczenia, mnożenia zasług, kategoryzowania i porównywania się z innymi;
- jest tak prosta, że zaczniesz już dziś bez żadnego przygotowania czy etapów wstępnych, bez instrukcji, systemu, kapłanów, sakramentów, dni czy miejsc świętych;
- jest skuteczna, bo przynosi odczuwalne efekty (spróbuj, a dowiesz się jakie);
- jest uwalniająca, bo nie nakłada ciężarów, obowiązków, nie rozlicza z wykonania;
- jest dobrowolna, bo powstaje z potrzeby rozwoju, a nie z przymusu.
WIDZĘ TO TAK:
Potrzebę duchowości chronologicznie najpierw zagospodarowuje systemowa religia (wpływ rodziny, środowiska, kultury).
Zdarza się, że na pewnym etapie osoba postrzega się niejako skrępowana w rozwoju i staje w obliczu decyzji: czy odpuścić sobie religię, porzucić matrycę wierzeń i przyzwyczajeń?
Wtedy zadaje sobie pytanie: jak to zrobić? Dokonać radykalnej zmiany i wejść w zupełnie inny system wierzeń? A może rozmontować dotychczasowe przekonania na własny rachunek i otworzyć się na indywidualne poszukiwania, ewentualnie w towarzystwie osoby lub osób podobnie poszukujących?
DLA MNIE:
W centrum duchowości stoi indywidualny człowiek w obliczu tajemnicy, który krok po kroku, odsłona po odsłonie, trwa w dialogu z tym co koniecznie go dotyczy.
DLATEGO PROPONUJĘ:
Duchowość bezwyznaniową. Stawiam na spotkanie z nieoczywistym, koniecznym i ostatecznym znakiem zapytania.
DUCHOWOŚĆ W PRAKTYCE dla kobiet i mężczyzn pełnoletnich, którzy:
- chcą rozwijać w sobie twórcę (twórczość w rozumieniu przemiany wewnętrznej);
- biorą odpowiedzialność za poszukiwanie sensów koniecznych (tego, co koniecznie Cię dotyczy), polegających na sobie w dokonywaniu wyborów bez uciekania się do rozwiązań systemowych;
- sytuują swoje potrzeby w obszarze poza psychoterapią i poza kierownictwem ze strony duszpasterza jakiejkolwiek wyznania.
W ramach Duchowości w praktyce oferuję:
Towarzyszenie duchowe – spotkania indywidualne / sesje twarzą w twarz / rozmowy osobiste z przestrzeganiem obowiązku tajemnicy;
Warsztaty i wykłady rozwojowe jako inspiracje do wzrostu / do twórczości;
Spotkania w grupie - wymiana doświadczeń / wsparcie w poszukiwaniach osobistych.
- jest dla każdego, jest zasobem, z którym każdy przychodzi na świat (chodzi o refleksyjność, wgląd w siebie, jako narzędzie do obserwowania i poznania siebie i świata), zatem duchowość to nie system, nie ma potrzeby hierarchii, zdobywania stopni wtajemniczenia, mnożenia zasług, kategoryzowania i porównywania się z innymi;
- jest tak prosta, że zaczniesz już dziś bez żadnego przygotowania czy etapów wstępnych, bez instrukcji, systemu, kapłanów, sakramentów, dni czy miejsc świętych;
- jest skuteczna, bo przynosi odczuwalne efekty (spróbuj, a dowiesz się jakie);
- jest uwalniająca, bo nie nakłada ciężarów, obowiązków, nie rozlicza z wykonania;
- jest dobrowolna, bo powstaje z potrzeby rozwoju, a nie z przymusu.
WIDZĘ TO TAK:
Potrzebę duchowości chronologicznie najpierw zagospodarowuje systemowa religia (wpływ rodziny, środowiska, kultury).
Zdarza się, że na pewnym etapie osoba postrzega się niejako skrępowana w rozwoju i staje w obliczu decyzji: czy odpuścić sobie religię, porzucić matrycę wierzeń i przyzwyczajeń?
Wtedy zadaje sobie pytanie: jak to zrobić? Dokonać radykalnej zmiany i wejść w zupełnie inny system wierzeń? A może rozmontować dotychczasowe przekonania na własny rachunek i otworzyć się na indywidualne poszukiwania, ewentualnie w towarzystwie osoby lub osób podobnie poszukujących?
DLA MNIE:
W centrum duchowości stoi indywidualny człowiek w obliczu tajemnicy, który krok po kroku, odsłona po odsłonie, trwa w dialogu z tym co koniecznie go dotyczy.
DLATEGO PROPONUJĘ:
Duchowość bezwyznaniową. Stawiam na spotkanie z nieoczywistym, koniecznym i ostatecznym znakiem zapytania.
DUCHOWOŚĆ W PRAKTYCE dla kobiet i mężczyzn pełnoletnich, którzy:
- chcą rozwijać w sobie twórcę (twórczość w rozumieniu przemiany wewnętrznej);
- biorą odpowiedzialność za poszukiwanie sensów koniecznych (tego, co koniecznie Cię dotyczy), polegających na sobie w dokonywaniu wyborów bez uciekania się do rozwiązań systemowych;
- sytuują swoje potrzeby w obszarze poza psychoterapią i poza kierownictwem ze strony duszpasterza jakiejkolwiek wyznania.
W ramach Duchowości w praktyce oferuję:
Towarzyszenie duchowe – spotkania indywidualne / sesje twarzą w twarz / rozmowy osobiste z przestrzeganiem obowiązku tajemnicy;
Warsztaty i wykłady rozwojowe jako inspiracje do wzrostu / do twórczości;
Spotkania w grupie - wymiana doświadczeń / wsparcie w poszukiwaniach osobistych.